Strona główna

Myśle że każdy użytkownik internetu chociaż raz zetknął się, świadomie lub nieświadomie, z technologią P2P. Sieci P2P pozwalają na szybką, bezpośrednią wymianę danych pomiędzy komputerami podłączonymi do Internetu, bez korzystania z protokołu FTP i serwerów plików. Technologia P2P największą popularność zdobyła w aplikacjach służących internautom do nielegalnej wymiany plików MP3, takich jak Kazaa...ale na temat KaZaA, legalności i innych programów peer-to-peer i nie tylko znajdziesz więcej, przeglądając poszczególne działy Menu.

Dzisiejsze sieci P2P wykorzystywane są przeważnie do poszukiwania i wymiany plików pomiędzy użytkownikami korzystającymi z programów stworzonych do tego celu takich jak: WinMX, Blubster, Direct Connect, Filenavigator, iMesh, Edonkey, KaZaA.. Jednym z głównych przodowników sieci P2P był program o nazwie Napster. Program ten wykorzystywał centralny serwer, na którym gromadził informacje o zbiorach udostępnianych przez użytkowników.

Dotychczasowo wszystkie w sieci programy tworzące sieci P2P korzystaj± z jednego protokołu, jakim jest Gnutella.
Protokół ten jest najbardziej przyjazny dla użytkownika, gdyż nie jest on pod kontrolą żadnej konkretnej firmy, a dodatkowo nie posiada on zaimplementowanych filtrów uniemożliwiających ściąganie np. pirackich filmów, plików mp3. W wielu nowych sieciach zrezygnowano ze scentralizowanej architektury, dąży się do uniezależnienia sieci od jakichkolwiek "strategicznych" punktów, które mogłyby unieruchomić sieć.
Jedną z pierwszych rozproszonych sieci była Gnutella, która właśnie wprowadziła protokół o tej samej nazwie. Sieć Gnutelli nie posiadała żadnych wyróżnionych komputerów. Możliwe jest przesyłanie plików dowolnego typu i wielkości. Sieć nie ma centralnego serwera - wszystkie komputery są zarazem serwerami i klientami. Niemożliwe jest więc zamknięcie jednego serwera i wyłączenie w ten sposób całej sieci. Brak jakiegokolwiek serwera przyczyniło się jednak do obniżenia wyników wyszukiwania.